Acceptatie is goed voelen, niet je goed voelen

"Ik wil me gewoon weer goed voelen."
Het is een wens die bijna iedereen kent. Wanneer we verdrietig, angstig, onzeker of gespannen zijn, verlangen we naar opluchting. We willen terug naar een gevoel van rust, plezier of balans.
Logisch ook. Niemand kiest vrijwillig voor ongemak. Toch schuilt hierin een misverstand dat veel lijden in stand houdt.
Acceptatie gaat namelijk niet over je goed voelen. Acceptatie gaat over goed voelen.
Dat lijkt misschien een klein verschil, maar het verandert alles.

De valkuil van je goed willen voelen

Veel van ons besteden ongemerkt veel energie aan het vermijden van vervelende gevoelens.

Wanneer angst opkomt, zoeken we afleiding.

Wanneer verdriet zich aandient, proberen we sterk te blijven.

Wanneer onzekerheid verschijnt, gaan we piekeren of zoeken we geruststelling.

De boodschap die daaronder ligt is vaak:

"Dit gevoel mag er niet zijn."

Het probleem is dat emoties zich daar meestal weinig van aantrekken.

Hoe harder je probeert een gevoel weg te krijgen, hoe meer aandacht het krijgt.

Vergelijk het met een strandbal die je onder water probeert te duwen. Dat lukt even, maar kost veel energie. En vroeg of laat schiet de bal weer omhoog.

Met emoties gebeurt vaak hetzelfde.

Wat betekent goed voelen?

Goed voelen betekent niet dat je alleen prettige emoties ervaart.

Het betekent dat je bereid bent te voelen wat er op dit moment aanwezig is.

Ook wanneer dat ongemakkelijk is.

Je voelt de spanning voor een belangrijk gesprek.

Je merkt de teleurstelling na een afwijzing.

Je ervaart verdriet wanneer je iemand mist.

Niet omdat je die gevoelens leuk vindt, maar omdat ze onderdeel zijn van het mens-zijn.

Acceptatie is de bereidheid om ruimte te maken voor die ervaringen zonder er direct vanaf te willen.

Het verhaal van Lisa

Lisa kwam in therapie omdat ze veel last had van angstklachten.

Haar grootste doel was duidelijk:

"Ik wil dat de angst weggaat."

Jarenlang had ze geprobeerd haar angst onder controle te krijgen. Ze vermeed situaties die spanning opriepen en stelde moeilijke gesprekken uit. Voor even gaf dat verlichting.

Maar haar wereld werd steeds kleiner.

Tijdens onze gesprekken ontdekte ze iets belangrijks.

De angst zelf was niet haar grootste probleem geworden.

De voortdurende strijd tegen de angst wel.

Langzaam leerde ze haar angst op te merken zonder direct weg te lopen.

Niet omdat de angst prettig werd.

Maar omdat ze ontdekte dat ze veel meer aankon dan ze dacht.

De angst was er soms nog steeds.

Haar leven kwam echter niet langer stil te staan.

Emoties hebben een functie

In onze cultuur worden prettige gevoelens vaak gezien als succes en onprettige gevoelens als iets dat opgelost moet worden.

Maar emoties zijn geen fouten in het systeem.

Ze hebben een functie.

Angst wil je beschermen.

Verdriet laat zien wat belangrijk voor je is.

Boosheid wijst soms op een grens die is overschreden.

Onzekerheid kan verschijnen wanneer iets er werkelijk toe doet.

Wanneer we alleen maar proberen deze gevoelens kwijt te raken, missen we vaak de informatie die ze meebrengen.

Hoe yogatherapie hierbij helpt

Acceptatie is niet alleen iets wat je begrijpt met je hoofd.

Het is vooral iets wat je leert ervaren.

Daar kan yogatherapie een belangrijke rol in spelen.

Veel mensen leven vooral vanuit hun gedachten. Ze analyseren gevoelens, verklaren ze en proberen ze op te lossen.

Maar emoties worden ook in het lichaam gevoeld.

Een versnelde hartslag.

Een gespannen buik.

Zware schouders.

Een brok in de keel.

Tijdens yogatherapie oefen je om deze signalen op te merken zonder ze direct te veranderen.

Je leert aanwezig te blijven bij wat je ervaart.

Niet om spanning weg te ademen.

Niet om verdriet op te lossen.

Maar om ruimte te maken voor wat er is.

Vaak ontstaat juist daardoor meer rust.

Niet omdat gevoelens verdwijnen, maar omdat de strijd ertegen afneemt.

De paradox van acceptatie

Veel mensen beginnen met acceptatie in de hoop zich beter te voelen.

Dat is begrijpelijk.

Maar acceptatie werkt vaak precies andersom.

Zodra je stopt met vechten tegen een gevoel, ontstaat er ruimte.

En vanuit die ruimte blijkt een emotie vaak beter te kunnen bewegen.

Verdriet kan stromen.

Angst kan komen en gaan.

Spanning kan verzachten.

Niet omdat je het hebt weggeduwd.

Maar omdat je het hebt toegestaan.

Dat is de paradox:

Hoe minder je probeert je goed te voelen, hoe meer ruimte er ontstaat voor welzijn.

Van strijd naar vrijheid

Misschien is emotionele vrijheid niet het vermogen om alleen prettige gevoelens te ervaren.

Misschien is het vertrouwen dat je kunt omgaan met alles wat zich aandient.

Dat je angst kunt voelen en toch kunt handelen.

Dat je verdriet kunt dragen zonder erin vast te lopen.

Dat je onzekerheid kunt ervaren zonder dat die bepaalt wie je bent.

Acceptatie is daarom niet je goed voelen.

Acceptatie is goed voelen.

Alles wat er op dit moment aanwezig is.

En van daaruit kiezen hoe je wilt leven.

Dat is waar echte vrijheid begint.

In mijn yoga- en psychologiepraktijk in Enschede begeleid ik mensen bij stress, angst, piekeren en emotionele uitdagingen. Door de combinatie van ACT, psychologie en yogatherapie leer je ruimte maken voor gevoelens, meer contact te maken met je lichaam en bewuste keuzes te maken vanuit wat werkelijk belangrijk voor je is.
Neem contact met me op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.